این بار که به شهر کتاب رفتم تصمیم گرفتم فقط داستانهای ایرانی را انتخاب کنم.
بعد از ورود، خودم را به قفسه‌ای که با تیتر درشت نوشته بود؛ « داستانهای ایرانی » رساندم. باغ ملی را از بین کتابهای دیگر بیرون کشیدم.

کورش اسدی را اول با خواندن زندگینامه و بعد آثارش بیشتر شناختم. زندگی که در پنجاه و دو سالگی با مرگ خود خواسته‌اش به پایان رسید. اگر چه کتاب‌های زیادی از او باقی نمانده ولی همان آثار اندک بسیار خواندنی هستند.

« باغ ملی » مجموعه‌ای است شامل؛ هشت داستان کوتاه که در سبکی خاص نوشته شده و با توجه به مهمترین دغدغه‌ی اسدی در داستان نویسی که « زبان » است، شیوه قصه گویی منحصر به فرد و متمایزی از دیگر آثار نویسندگان بوجود آورده است.

تسلط به زبان فارسی و فضا سازی بی‌نظیر از مهمترین مشخصه‌های داستان‌های اوست.
یکی از داستانهای این کتاب به نام « سان شاین » مرجعی برای آموزش داستان نویسی معرفی شده است.

اسدی در این کتاب به فروپاشی انسان معاصر در سبکی خاص، بین وهم و واقعیت پرداخته است.