موضوع این کتاب، تجربه‌های اومبرتو اکو از رمان نویسی‌اش است.

از آن جایی که او در سن بالا شروع به نوشتن رمان کرده از صفت «جوان» برای خود استفاده کرده است.

اکو، سالها مقاله می‌نوشته و از او به عنوان یک دانشمند نام می‌برند .

وی در حوزه‌های مختلفی مانند؛ نشانه‌شناسی، فلسفه، متون قرون وسطی، نقد ادبی و رمان‌نویسی فعالیت داشته است.

این کتاب شامل چهار درس گفتار است که رمان و رمان نویسی را از مناظر مختلف بررسی می‌کند و در آن از الگوهای نوشتاری و علاقه‌مندی هایش برای خلق رمان میگوید.

از نویسندگان مورد علاقه او که از آنها درس گرفته و از خواندن آثارشان لذت برده میتوان به، «جیمز جویس» و « خورخه لوییس بورخس» اشاره کرد.

او نویسنده‌ای است که در ۸۱ سال زندگی‌اش، حدود ۳۰ مدرک دکترای افتخاری از دانشگاههای مختلف دنیا دریافت کرده است.

او علاوه بر رمان، کتابهای فلسفی دیگری از جمله « نظریه شناسی» « نقش خواننده» « ایمان یا بی‌ایمانی» « حدود تأویل» نوشته است.

اومبرتو هم در مقاله‌ها و هم در رمان‌هایش از زبان طنز استفاده میکند.

پدیده‌ای که اکو تحت عنوان فهرست نویسی در این کتاب عنوان میکند، تمرینی فوق‌العاده است برای دقت در جزئیات و توجه به پیرامون که لازمه زندگی هر رمان نویسی است.

بخشهایی از کتاب؛

نوشتار خلاق ( ادبی) چیست؟
تا پنجاه و یکی – دو سالگی، من هم مثل بسیاری از استادان دانشگاه، از این واقعیت که نوشتارم « خلاق و ادبی» نیست، دلسرد نشده بودم.
من این قضیه را هیچ گاه درک نکرده‌ام که چرا هومر نویسنده‌ای خلاق و ادبی است ولی افلاطون نیست. چرا یک شاعر بد مولفی ادبی است در حالی که رساله نویس علمی چنین نیست؟ «صفحه ۸»

روزی در جریان یکی از جلسات مربوط به چاپ اولین رمانم که تازه منتشر شده بود، گفتم که گاهی رمان نویس حرف‌هایی می‌زند که فیلسوفان هم قادر به بیان آن نیستند. « صفحه ۱۱»

من در جریان نوشتن رمانم به دو سه نکته پی بردم.
اولینش آن بود که « الهام» واژه‌ای پلید است که مولفان فریبکار به کار می‌گیرند تا تصویری احترام آمیز و هنرمندانه از خود به نمایش بگذارند، چون طبق آن گفته‌ی معروف، « نبوغ ده درصد الهام است و نود درصد عرق ریختن.»
می گویند لامارتين، شاعر فرانسوی، اغلب در باب نوشتن یکی از بهترین شعرهایش سخن سر می داده است. او ادعا می کرده که کل شعر، به صورت یکپارچه، در جریان یک شهود ناگهانی به ذهنش رسیده، در شبی که در جنگل قدم زده است. پس از مرگش، فردی در اتاق مطالعه ی او نسخه های متعدد و تحسین برانگیزی از همان شعر پیدا کرده که نشان می داد شاعر آنها را در طول چند سال نوشته است. « صفحه ۱۴»

کلمات، در صورتی که نویسنده آنها را درست انتخاب کرده باشد، نیروی شگرفی پیدا خواهند کرد، تا جایی که توصیفی در یک متن میتواند تصاویر و تصوراتی ملموس‌تر از دیدن خودِ چیزها در ذهن مخاطب ایجاد کند.» «صفحه ۲۳»